با جوش های زیر پوستی خداحافظی کنید

جوش های زیر پوستی، که به آکنه کیستی یا ندول های التهابی نیز معروف هستند، شدیدترین نوع آکنه هستند. این جوش ها می توانند بزرگ، عمیق و دردناک باشند و اغلب جای زخم باقی می گذارند.

• دسته بندی: مراقبت از پوست
• تاریخ انتشار: 1405/06/27
• زمان مطالعه: 5 دقیقه

جوش های زیر پوستی، که به آکنه کیستی یا ندول های التهابی نیز معروف هستند، شدیدترین نوع آکنه هستند. این جوش ها می توانند بزرگ، عمیق و دردناک باشند و اغلب جای زخم باقی می گذارند.

در اینجا برخی از عوارض احتمالی جوش های زیر پوستی آورده شده است:

• جای زخم: جوش های زیر پوستی می توانند باعث ایجاد جای زخم دائمی روی پوست شوند. جای زخم ها می توانند به صورت فرورفتگی، برآمدگی یا لکه های قهوه ای یا قرمز ظاهر شوند.

• لکه های تیره: پس از التیام یافتن جوش های زیر پوستی، ممکن است لکه های تیره یا هایپرپیگمانتاسیون روی پوست باقی بماند. این لکه ها به خصوص در افراد با پوست تیره شایع تر هستند.

• مشکلات سلامت روان: آکنه شدید، به ویژه جوش های زیر پوستی، می تواند عزت نفس و کیفیت زندگی فرد را تحت تاثیر قرار دهد. افراد مبتلا به آکنه شدید ممکن است در معرض خطر افسردگی، اضطراب و مشکلات عزت نفس قرار داشته باشند.

• مشکلات پزشکی: در موارد نادر، جوش های زیر پوستی می توانند منجر به مشکلات پزشکی جدی تر شوند. به عنوان مثال، جوش های زیر پوستی که در ناحیه اطراف بینی یا دهان ایجاد می شوند، در صورت عدم درمان، ممکن است عفونت کرده و به سایر قسمت های صورت سرایت کنند.

علت ایجاد جوش های زیر پوستی

علل ایجاد جوش های زیرپوستی پیچیده است و شامل عوامل متعددی از جمله موارد زیر می شود:

• تولید بیش از حد چربی: غدد سباسه در پوست شما چربی به نام سبوم تولید می کنند. سبوم به همراه سلول های مرده پوست می تواند منافذ پوست را مسدود کند و منجر به ایجاد جوش شود.

• باکتری ها: باکتری Propionibacterium acnes (P. acnes) به طور طبیعی در فولیکول های پوست شما وجود دارد. با این حال، این باکتری ها می توانند در افراد مبتلا به آکنه بیش از حد رشد کنند و باعث التهاب و جوش شوند.

• التهاب: هنگامی که منافذ پوست شما مسدود می شود، سیستم ایمنی بدن شما ممکن است فعال شود و باعث التهاب شود. این التهاب می تواند منجر به قرمزی، تورم و درد شود و همچنین می تواند باعث بزرگ شدن جوش و تبدیل شدن آن به کیست شود.

• هورمون ها: تغییرات هورمونی، به ویژه در دوران بلوغ و بارداری، می تواند منجر به افزایش تولید چربی و بدتر شدن آکنه شود.

• ژنتیک: اگر سابقه خانوادگی آکنه دارید، احتمال ابتلا به این بیماری بیشتر است.

• برخی از داروها: برخی از داروها، مانند کورتیکواستروئیدها و داروهای ضد تشنج، می توانند خطر ابتلا به آکنه را افزایش دهند.

در برخی موارد، ممکن است عوامل دیگری نیز در ایجاد جوش های زیرپوستی نقش داشته باشند، مانند:

• استرس: استرس می تواند باعث افزایش تولید چربی و بدتر شدن آکنه شود.

• رژیم غذایی: برخی از مطالعات نشان داده اند که رژیم غذایی سرشار از غذاهای چرب یا فرآوری شده می تواند خطر ابتلا به آکنه را افزایش دهد.

• محصولات مراقبت از پوست: برخی از محصولات مراقبت از پوست می توانند منافذ پوست را مسدود کنند و آکنه را بدتر کنند.

روش های درمانی رایج برای جوش های زیرپوستی آورده شده است:

• داروهای موضعی: داروهای موضعی مختلفی می توانند برای درمان آکنه کیستی استفاده شوند، از جمله:

  • رتینوئیدها: این داروها به سلول های پوست شما کمک می کنند تا سریع تر تجدید شوند و همچنین می توانند به کاهش التهاب کمک کنند.

  • بنزوئیل پروکسید: این دارو باکتری هایی را که می توانند باعث ایجاد آکنه شوند، از بین می برد.

  • آنتی بیوتیک های موضعی: این داروها می توانند به کاهش التهاب و تعداد باکتری ها در پوست شما کمک کنند.

• آنتی بیوتیک های خوراکی: آنتی بیوتیک های خوراکی می توانند برای درمان آکنه کیستی که به داروهای موضعی پاسخ نمی دهد، تجویز شوند.

• ایزوترتینوئین: ایزوترتینوئین یک داروی خوراکی قوی است که برای درمان آکنه کیستی شدید استفاده می شود. این دارو می تواند عوارض جانبی جدی داشته باشد، بنابراین فقط باید تحت نظر یک متخصص پوست مصرف شود.

• درمان های هورمونی: درمان های هورمونی، مانند قرص های ضد بارداری، می توانند برای درمان آکنه کیستی در زنان استفاده شوند.

• تزریق کورتیکواستروئید: در برخی موارد، ممکن است از تزریق کورتیکواستروئید برای کاهش التهاب جوش های زیرپوستی بزرگ و دردناک استفاده شود.

در کنار درمان های پزشکی، می توانید اقداماتی را برای کمک به بهبود جوش های زیرپوستی و جلوگیری از ایجاد جوش های جدید انجام دهید:

• پوست خود را به طور مرتب و ملایم بشویید. از یک پاک کننده ملایم و آب ولرم استفاده کنید.

• از محصولاتی که پوست شما را تحریک می کنند، خودداری کنید. این شامل لوازم آرایشی، مرطوب کننده ها و محصولات مراقبت از پوست است.

• از قرار گرفتن در معرض نور خورشید بدون محافظت خودداری کنید. نور خورشید می تواند جای زخم های آکنه را بدتر کند. از یک ضد آفتاب با SPF 30 یا بالاتر به طور روزانه استفاده کنید.

• یک رژیم غذایی سالم داشته باشید. برخی از مطالعات نشان داده اند که رژیم غذایی سرشار از میوه ها، سبزیجات و غلات کامل می تواند به کاهش خطر ابتلا به آکنه کمک کند.

• استرس خود را کنترل کنید. استرس می تواند آکنه را بدتر کند. راه های سالمی برای مدیریت استرس مانند ورزش، یوگا یا مدیتیشن پیدا کنید.

• جوش های خود را دستکاری نکنید. دستکاری جوش ها می تواند باعث التهاب و افزایش خطر جای زخم شود.

استفاده از مواد آرایشی بی کیفیت که منجر به بسته شدن منافذ پوستی شده و آن را مستعد جوش یا کمدون می کنند.